Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΤΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ

το κέλυφος αν θραύσεις σε μια φράση της αγοράς
έναν αγύρτη υπερσυντέλικο ίσως να βρεις, που τείνει
έως εκεί που ο χρόνος προ πολλού ήταν σε παύση
- η άρση της ασυλίας των καιρών είναι στη διαπασών 

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

μην αποστρέφεις το βλέμμα σου
από τα αγγελτήρια των τεθνεώτων,
συνδράμουν ως σκαπανείς των ταξιδευτών
στις ουράνιες διαδρομές
και ως σηματωροί των άστρων στην Ωκεάνια Ύπαρξη 
του Σύμπαντος Κόσμου
στους Γονείς μου

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΣΤΟ ΘΑΜΠΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Marinos Karvelas. Φίλος μου. Γιορτάζει σήμερα και να τον χαιρόμαστε..Τον γνώρισα το 1989 στο Ηράκλειο,όταν ξεκίνησα να αγαπώ την Κρήτη,τόσο παράφορα τότε όσο το Κάιρο σήμερα. Κολλήσαμε. Τότε στον Καρτερό, στο εξοχικό της οικογένειάς του έξω από το Ηράκλειο, μετά στη Μηθύμνης στη Φωκίωνος Νέγρη όπου μετακόμισε και με φιλοξενούσε συχνά ως Θεσσαλονικιό. Το 1996 μοιράστηκα στιχουργικά με τον Γιάννη Τσατσόπουλο το δίσκο του "Αρπαχτικό μου όνειρο", σ' ενορχήστρωση Μιχάλη Νικολούδη και τότε στον δισκογραφικό απολογισμό του έτους, επιλέχθηκε ως ένας από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, από τους συντάκτες της Ελευθεροτυπίας.Ο Μαρίνος έγινε βασικός κρίκος σε μια αλυσίδα γνωριμιών που ακολούθησαν κι έφεραν άλλους σημαντικούς φίλους στη ζωή μου. Η ερμηνευτική του δύναμη δεν κατάφερε το εκτόπισμα που του άξιζε στη αναγνωρισιμότητα, για λόγους που όλοι λίγο πολύ ξέρουμε. Καθόλου τυχαίο ότι τον επέλεξε ο Μανώλης Ρασούλης ως βασικό συνεργάτη εκείνη την εποχή στην νυχτερινή Αθήνα. Αργότερα τον κέρδισε η σύνθεση και η στιχουργική, για την οποία με τιμά να με θεωρεί δάσκαλό του (ψάξε και θα δεις). Δεν σου μιλάω για μια ανάμνηση, ομότιτλη του τραγουδιού μας σε μουσική Βαγγέλη Βέττα. Σου λέω για τα νιάτα μου. Και που να φανταστώ ότι εκεί στον Καρτερό, που ακόμα αντηχούνε τα γέλια μας, στον ίδιο κήπο φιλοξενούσε κι έπαιζε ως παιδί με τον Πάπα και Πατριάρχη της Αλεξάνδρειας με τον οποίο μοιάζουν πολύ φυσιογνωμικά. Ο ίδιος ο Πατριάρχης μου έλεγε ότι η αδερφή του κοιτάζοντας κάποιες φωτογραφίες παλιές, δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν είναι ο Πατριάρχης ή ο Μαρίνος.

Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος (ποιητής, στιχουργός)
17 - 7 - 2017

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Την καρδιά όταν ολοφωτίζει η σκέψη
και κυριεύει ολόκληρη την ύπαρξη,
αμπόρετο να μείνει άπραγος ο Άνθρωπος
στον κόσμο ετούτο,
καθώς, ταλανίζεται στη λεκτική παραφορά του ασήμαντου,
και τότε κυοφορούμενος, ασκητεύει
στα περίχωρα ενός ανείπωτου κόσμου.

Θάλασσες από συντέλεια τον αποτυπώνουν,
πετροκοπιό που διαρκώς λουλουδίζει.

Μόνο τα πουλιά δεν τον λησμονούν
και του μαρτυρούν φτεροκοπώντας τριγύρω του,
το ανεκπλήρωτο, σ' εκείνο που ετάχθη στο ταξίδι του.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

ΣΕ ΥΨΟΣ ΔΙΘΥΡΑΜΒΙΚΟ

Εάλω το Έαρ του Έρωτα
στα βράδια τ' αμέρωτα, όταν
οι Ερινύες, ξεχύνονται ακροβολισμένες
στην Ερημία του πόθου,
σε ύψος διθυραμβικό.
Η Ειμαρμένη ασθμαίνοντας
σε ετοιμόρροπο Χρόνο
αυτοπυρπολείται ερήμην της.
Το σώμα -τρόπαιο- απολησμονιέται, ξανά
στην άγρια εκγύμναση
της αποκαθήλωσής του, κι απρόσιτο
μέσα στις αλκοολικές μνήμες του
επαναπατρίζει δίσεχτα χρόνια,
και σπασμένες μέρες απαντοχής

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

ΑΚΟΥΣΑ ΤΟ ΦΩΣ

είδα τον άνεμο
από το μισάνοιχτο παραθύρι μου,
κι άκουσα το φως 
της απόμακρης χαραυγής 
μαζί να με καλούν
 
σήκω μου είπαν, μόλις και προλαβαίνεις
να σπείρεις άστρα στις αυλές του κόσμου,
για να θερίσουν ουρανούς
τα πεινασμένα παιδιά το πρωί


τ' αποθέματα της αγάπης τελειώνουν,
τρέξε, το φεγγάρι και μόνο
δε θα προκάνει να ταΐσει
τόσους απελπισμένους

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

ΑΜΦΙΠΟΛΟΣ

Αμφίπολος στην άγρια συνείδηση,
και φιλέρημος περιδιαβαίνω τα ύψη της,
η εμπράγματη γεωγραφία αγνοεί τις βουνοκορφές
και τα δύσβατα μονοπάτια της, μόνος
ο καθείς εκεί πορεύεται, και η απουσία
σκότος πολύφυλλο, αναγεννάται σε Φως,
από τα φλογισμένα ανθοβολήματα των ψυχών

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

ΜΕ ΣΑΛΠΙΣΜΑΤΑ ΗΤΤΑΣ

Τ' απόκεντρα του Χρόνου μ' έχουν ενεχυριάσει.
Τ' αόρατα τυπογραφεία με τα μπρούτζινα
καγκελωμένα στοιχεία τους,
μ' έχουν ταξινομήσει από τη γέννα μου.

Τ' αρπαχτικά της μνήμης μου με κατακερματίζουν,
και σε ανήκουστους προορισμούς μ' εκτοπίζουν.
Με ενάγουν οι θεομπαίχτες συνειρμοί μου
κι επάνω μου επαναπροσδιορίζουν τις εξουσίες τους.
Σε μια άκυρη ενδελέχεια με αλυσοδένουν
οι αρχειοθέτες του μυαλού μου.
Η παρακμή γύρω μου μ' απαλλοτριώνει και μ' εξορίζει
με τους αθέατους διαβάτες,
σε προσημειωμένες διαδρομές, κι ύστερα,

με των Αδόκιμων Καιρών τους διθυράμβους, με επαναπατρίζει
ξανά και ξανά σε άγονες μέρες, με σαλπίσματα ηττημένων 

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Ω ΕΜΕΙΣ

η συνέχεια εις το προσεχές μέλλον,
με τα σιδερένια προσωπεία που επεξεργάζονται
αιώνες τα ψεύδη, χαλκεύοντάς τα, σε αλήθειες,
σ' ένα παιχνίδι κατόπτρων στις Γυάλινες Πόλεις
με τις φρικτά μακιγιαρισμένες ημέρες,
και με τη φαντασμαγορία των Άβιων Βίων

- Ω Εμείς οι Ιθαγενείς της Γης - ανεμόδαρτοι του Σύμπαντος

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

ΕΥΜΕΤΡΙΑ

τύχη μέγιστη, έλαχε σε κάποιους ανθρώπους
να μην τους είναι μπορετή η αυταρέσκεια
και να γίνονται οι ίδιοι καθρέφτης του εαυτού τους
περνώντας από την άλλη πλευρά - πρόδηλη ευμετρία

(παραφράζοντας βιογραφίες ποιητών)



Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ

φοβάμαι μήπως και
σε κλειδώσει το βλέμμα μου
στα σκοτάδια του Χρόνου, άξαφνα
και σε θανατώσει άθελά μου,
μα πάλι, δε θα 'θελα να φυσήξει
άνεμος στις σκέψεις μου,
ανασύροντάς σε από τα βάθη τους
ωσάν, απροσμέτρητο Νόστο

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

ΜΑΧΑΙΡΙΑ

στο κορμί μου επάνω ακονίζω μαχαίρια
τόσα χρόνια ως ενθύμια φυλάσσω με πειστήρια δρόμων,
σε δύσβατα χρόνια κι από ερημίες μυστικών διαδρομών
στροβιλίζονται λέξεις που ακόμα σκορπάνε
θυμίαμα ασέληνης νύχτας, καταγράφοντας,
τη μητρική της σάρκας τη γλώσσα
μα ο πόθος δε μπορεί να μερώσει στην κόψη της μνήμης,
διάστικτος πια από ρημαγμένες ημέρες σε απόκρημνους τόπους
κι ανήλεος, με το βραχνό των ανέμων νανούρισμα
βρυχάται, ζητώντας, με άλλων μύθων
τα εφήμερα ταξίδια να συντάξει, της λησμονιάς το χρέος

(παραφράζοντας βιογραφίες ποιητών)

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

ΑΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ

ζωές λεηλατημένες από μία άγραφη καταδίκη 
που μόλις καινούρια μέρα χαράξει, δένονται μόνες τους
με αλυσίδες, και όταν μονολογούν με τη σκλάβωσή τους 
δείχνουν έναν ανυπόστατο δυνάστη, 
που οι ίδιες τον έχουν σκιαγραφήσει ως υπαρκτό,
μέσα στον αχαρτογράφητο τόπο της ψυχής τους

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

ΓΥΡΗ ΟΝΕΙΡΩΝ

άκουσε ο άνεμος το άκαρπο δέντρο
να τον διαλαλεί ως δήμιο του καιρού,
και με πελαγίσιο μειδίαμα, συνέχισε
να σκορπά γύρη ονείρων, αγόγγυστα