Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΤΟΣΟ ΜΟΝΗ

Περπάτησε στην άκρη του γιαλού
κι έγινε θραύσμα του χρόνου,
κωπηλατώντας σε ήχους
απ΄τα λουλούδια που τινάζονταν
μέσα σε χρώματα
μέσα σε θαύματα.

Ανύψωσε με φωταψίες τη θλίψη σα γιορτή,
ως ράγισμα του ονείρου.
Τόσο μόνη σε θαλασσών δρόμους κι ανέμους
κύμα η ίδια
άμμος που σκόρπισε κι άλλο βήμα.


Δεν υπάρχουν σχόλια: