Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΙΧΝΟΓΡΑΦΙΑ

Μάτια που ράγισαν
στο πρώτο του έρωτα το κάλεσμα
- γλυπτά της ήβης.
Ενθαρρυμένη η απουσία,
σφάλισε το πέρασμα στ' όνειρο.
Φτεροκοπώντας η στιγμή χάθηκε
στο θάμπωμα της νύχτας.
Ίσως να 'ναι γραφτό την κάθε ψυχή
να τη στοιχειώνει κι ένας δρόμος,
που ήταν ολόφωτος,
κι ορθάνοιχτος σαν αγκαλιά,
μα τον προσπέρασε,
βαδίζοντας σε γνώριμες διαδρομές.
Έτσι την έμαθαν από τη γέννα της,
μ' ένα παιδιάστικο, πικρό χαμόγελο,
σε ανορθόγραφη ιχνογραφία των αισθήσεων,
να συμπράττει μαζί με το Χρόνο
στο ανεκπλήρωτο του πόθου της.

Δεν υπάρχουν σχόλια: